is nu toch al enige tijd zoet met het lezen van allerhande blogs van naaiende, breiende en kokende moeders. Hun huis is altijd picobello in orde, hun kinderen zeuren nooit maar praten daarentegen voortdurend in oneliners en ze toveren in amper een half uur de lekkerste maaltijden op tafel.
Hoe is dat toch mogelijk?
De grootste frustratie van mijn leven...
